De veranderexpert

Karla werkte twee decennia in big tobacco. Na een korte passage in de UK en Frankrijk en een veeleisende carrière aan een duizelingwekkende snelheid was dat genoeg. Nu is Karla zelfstandig consultant en begeleidt ze bedrijven in leiderschaps- en veranderingstrajecten. “Wetende wat ik nu weet, had ik de stap naar zelfstandige sneller gezet. Maar meestal blijf je langer hangen dan nodig.”

Hoe zag je job eruit voor je zelfstandig werd?

“In een ver verleden heb ik Romaanse Filologie en Business Administration gestudeerd met de bedoeling om in het bedrijfsleven terecht te komen. Ik ben na mijn studies gestart bij Philip Morris in de afdeling interne en externe communicatie. Daarna werkte ik rond strategische planning en analyse. Uiteindelijk is mij gevraagd om het verkoopteam in België te leiden. Daarna ging ik in de UK en Frankrijk werken. Mijn terugkeer naar de Benelux was voor mij het kantelmoment. Ik was toen 20 jaar non-stop aan de slag geweest en vroeg me af of ik dat nog 20 jaar ging doen. Ik was naar de UK vertrokken met het idee dat ik daar 3 tot 5 jaar zou werken, maar na 1 jaar werd ik al gevraagd om naar Frankrijk te gaan, waar ik ook geen 2 jaar ben gebleven. En zo zou het altijd gaan als ik bleef. In een groot bedrijf kan je eender welke vraag krijgen. En je kan één keer nee zeggen, maar geen twee keer.”

Heb je nooit overwogen om na Philip Morris bij een ander bedrijf te gaan werken?

“Nee. Als het product voor jou geen belemmering vormt, is Philip Morris een droomwerkgever. Je krijgt heel veel kansen om je te ontwikkelen en door te groeien. Ik ben binnengekomen als taalkundige op de communicatieafdeling en ik ben als sales director van Frankrijk en project manager geëindigd. The sky is the limit, maar daar staat iets tegenover. Ik heb me 20 jaar lang aan 200 km/uur ingezet en wou dat ritme niet langer. Een leuke anekdote: ik had met mijn ex-collega’s een weddenschap afgesloten. Ik ging eerst 12 maanden career break nemen en volgens mijn collega’s zou me dat nooit lukken. Zij hebben gewonnen, maar ik heb het toch 9 maanden volgehouden! Iemand uit m’n netwerk bood me na een viertal maanden al een opdracht aan, maar het was voor mij belangrijk om op dat moment nee te zeggen.”

Waarom ben je zelfstandig geworden?

“Voor de onderliggende vrijheid, zowel qua opdrachten als qua locatie. Als ik 3 maanden vanuit Bali zou willen werken of 6 maanden niks zou willen doen, dan kan dat. Ik ken weinig tot geen bedrijven waar dat mogelijk is.”

Wat doe je precies als zelfstandige?

“Ik werk rond verandering en leiderschap: ik ondersteun organisaties die hun verandercapaciteit willen uitbouwen, verzorg opleidingen, begeleid nieuwe veranderteams en coach leiders en managers. Daarnaast ben ik sinds een viertal jaar gastdocent in change management aan Howest Brugge. Ik doe geen interimopdrachten maar wel tijdelijke, korte of langdurige opdrachten van een beperkt aantal dagen per week. Sinds ik als zelfstandige gestart ben, heb ik beslist om ook in te zetten op NGO’s of socialprofitorganisaties. Bij de opstart kwam ik vooral bij Belgische bedrijven terecht en ik miste het internationale heel erg. Sindsdien werk ik ook regelmatig voor een Britse boutique consultancy en via hen voor internationale organisaties.”

Zijn je huidige activiteiten nog gelinkt aan wat je vroeger deed in loondienst?

“Na mijn terugkeer uit Frankrijk heb ik een groot project geleid waarin ik ook mijn eerste formele stappen heb gezet in change management. Toch heeft het nog een hele tijd geduurd voor ik wist hoe ik me ging positioneren als zelfstandige. In het begin was het nog niet helder dat verandering de rode draad zou worden. Ik heb in 2012-2013 een executive master in HR Management gevolgd bij Vlerick Business School en voelde dat ik ‘iets’ wou doen met HR. Maar dat oorspronkelijke idee was veel te breed. Gelukkig heb ik van mijn netwerk de kans gekregen om een aantal opdrachten met hen mee te lopen en dingen uit te proberen. Zo heb ik ontdekt wat ik kan én wat ik kan maar waar ik niet vrolijk van word. Als ik gecontacteerd word door mensen die ook zelfstandig willen worden, merk ik dat het voor velen nog niet helemaal helder is. Ze hebben wel een idéé van wat ze willen doen, maar ik kom zelden iemand tegen die het al exact weet.”

Hoe kies je je opdrachten?

“Mijn businessplan is vanaf dag 1 gebaseerd op gemiddeld 2 à 3 dagen per week werken. Gemiddeld is een belangrijk woord: er zijn nog altijd periodes dat ik in het weekend werk, maar er zijn ook momenten dat het veel kalmer is. En dat is oké. Ik ben heel kritisch in welke opdrachten ik aanneem. Ik zeg nee als ik voel dat het de interimkant uitgaat en de klant wil dat ik 4 of 5 dagen per week op kantoor kom werken. Maar ik zeg ook inhoudelijk nee. Als ik gevraagd word om een verandering te ondersteunen en ik voel dat het leiderschap de hele verantwoordelijkheid van het traject naar mij delegeert, dan koppel ik terug wat ik zie en kijk ik of het anders kan. Als dat niet het geval is, weiger ik. Ik weet dat zo’n projecten op de lange termijn toch niet succesvol kunnen zijn. Ik heb natuurlijk het geluk gehad om 20 jaar met plezier en succes voor een groot bedrijf te kunnen werken. Daardoor heb ik een financiële buffer en dat maakte de stap ook makkelijker: als ik niet meteen een contract vond, hoefde ik geen boterham minder te eten. Ik heb ook geen kinderen, dus er is niemand afhankelijk van mij. Dat zorgt voor een zekere rust.”

Je praat vaak over de kansen die je kreeg van je netwerk. Is een groot netwerk belangrijk om te slagen als zelfstandige?

“Ik denk niet dat het onmogelijk is zonder netwerk, maar het helpt zeker wel. Ik heb geen website en werk alleen met mijn LinkedInprofiel. Ik moet het hebben van mensen die mij aan het werk gezien hebben of van doorverwijzingen. Een groot deel van mijn werk bestaat ook uit opdrachten waar een nieuwe opdracht uit voortvloeit.”

Hoe werd er gereageerd op de aankondiging dat je zelfstandige ging worden?

“Voor mijn ouders was dat een lastige. Zij behoren tot een generatie die minder goed begrijpt waarom je zou stoppen met een goedbetaalde, vaste baan. Mijn moeder heeft altijd in het onderwijs gewerkt en mijn vader heb ik altijd gekend als zelfstandige. Ik heb thuis gezien dat mijn moeder, een erg betrokken leerkracht, veel tijd stopte in voorbereiden en verbeteren. Mijn vader was dan weer zo’n typische zelfstandige die elke zondag zijn boekhouding deed met de radio op de achtergrond. Toen ik afstudeerde was het voor mij heel duidelijk: ik zou nooit in het onderwijs gaan en nooit als zelfstandige werken. Grappig dat ik het nu allebei doe.”

Heb je al een minder fijne periode gehad?

“De afgelopen 6 jaar waren er piekmomenten én rustigere periodes. In maart 2020 viel bijvoorbeeld alles stil door corona. Ondertussen weet ik dat ik niet in een kramp moet schieten als het kalm is, want enkele maanden later vind ik het waarschijnlijk net druk.” (lacht)

Welke tips heb je voor starters?

“Elke situatie is verschillend. Denk niet dat je snel succesvol kan zijn als je maar hetzelfde stramien volgt als iemand anders die successen geboekt heeft. Hoeveel financiële buffer heb je en welke omzet heb je nodig? Hoe erg is het als je een paar maanden geen opdrachten hebt? Zit je nog met een strak afbetalingsschema? Heb je kinderen? Heb je een partner? Is starten in bijberoep een optie? Hoeveel werkdruk mag er zijn? Overweeg om je te laten bijstaan, bijvoorbeeld door een loopbaancoach. Of maak gebruik van de programma’s en steun van de Vlaamse Overheid. Kies ook de boekhouder die past bij hoe jij je bedrijf wil runnen. En het belangrijkste: bespreek al die zaken ook binnen je gezin.”

julie heesterbeek

Karla Van Loock

Geboren in 1969.

Studeerde Romaanse Filologie, Business Administration en HR Management.

Woont met haar partner in Hever.

Zelfstandig consultant in change management sinds 2014.

Ben jij de volgende die de sprong waagt?