De restauranthouder

Kenneth en zijn man openden in oktober 2013 brasserie Julocke, genoemd naar de vrouw van de pastoor in Van den vos Reynaerde. “Bij ons in Daknam leeft de vos Reinaert nogal, vandaar.” Zelf schrijft de horeca-uitbater aan een verhaal met ups en downs.

Waarom heb je gekozen voor een job als zelfstandige?

“Ik werkte in 2013 bij supermarktketen Smatch en het was eigenlijk mijn bedoeling om in de winkelsector door te groeien. Maar er zijn andere dingen op mijn pad gekomen. In de zomer van 2013 stond de brasserie van mijn vader leeg. De vorige uitbaters runden de zaak niet echt zoals het moet. Mijn vader en man, die ervaring hebben in de horeca, hebben me overtuigd om mee in de zaak te stappen. Ik was niet naar de hotelschool geweest en had maar een beperkte ervaring in de horeca, maar ik heb me gesmeten. Op de eerste dag kreeg ik de boodschap ‘doe maar’, dus ik leerde alles stap voor stap van zodra we opengingen. Ik was blij dat het eerste jaar gepasseerd was.”

Heb je af en toe spijt gehad van je keuze?

“Toch wel. We hebben tegenslagen gekend. Ik herinner me nog dat er op het einde van het hoogseizoen in het vierde jaar allerlei afrekeningen binnenkwamen. Onze buffer voor het laagseizoen waar we een hele zomer voor gewerkt hadden, ging integraal op naar herzieningen. In de lessen Bedrijfsbeheer waarschuwen ze daarvoor: veel zaken gaan failliet in het vierde jaar omdat ze de afrekeningen niet overleven. Als je voor een baas werkt, krijg je tenminste elke maand een nettoloon dat je gewoon kan gebruiken. Terwijl je als zelfstandige al blij mag zijn als je een klein stukje van je omzet kan gebruiken voor jezelf.”

Je bent nu toch al 7 jaar bezig. Wat heeft je erdoor gesleurd?

“Onze vasten klanten. We hebben hier op den buiten een trouw publiek. Ze hebben me aangemoedigd om door te gaan. Het was ook fijn om te zien dat de zaak regelmatig volzet was, zeker in de weekends.”

Wat is er in die 7 jaar veranderd?

“De hele horeca klaagt dat je tegenwoordig goed moet opletten wat je zegt. Als je uit onmacht een beetje bot bent tegen een klant, ging dat vroeger rond in het dorp. Nu krijg je een slechte recensie op sociale media. En slechte reviews gaan jammer genoeg sneller rond dan positieve. In het begin kon ik mijn zaak hevig verdedigen als een klant onterecht kritiek gaf op een gerecht waar we zoveel tijd in hadden gestoken. Nu ben ik wat kalmer. Ik wil wel graag weten wat er niet in orde was, want sommige klanten testen je echt uit. Ik weet dat sommige zaken meteen grootse compensaties geven bij de minste klacht maar bij ons pakt dat niet meer. We zijn voorzichtiger geworden en bekijken situatie per situatie.”

Welke dingen zou je anders doen als je opnieuw kon beginnen?

“We hebben in 2013 in de zomer onze beslissing genomen en in oktober waren we al open. Nu zouden we meer onze tijd nemen en onze foodcost en marge goed laten berekenen. Toen we startten, gaf mijn familie ons de raad om niet te veel te vragen, en we hebben daar stomweg naar geluisterd. Onze prijzen waren in het begin aan de lage kant en daar hebben we problemen mee gekregen. De fiscus zag dat niet als een goedbedoelde starterstactiek om de eerste klanten te lokken. Hij zag het als frauderen. Bij de btw-controle kregen we een boete van duizenden euro’s. Onze boekhouding zei achteraf dat de fiscus nog mild was geweest! We hadden gelukkig alle facturen perfect bijgehouden en werkten goed mee tijdens de controle. Ik veronderstel dat de ‘lage’ boete onze dankuwel was. Een tip: als je een horecazaak start, doe dan meteen je foodcost-berekening goed.”

Heb je nog andere tips op vlak van financiën?

“Ik heb een systeem bedacht met 2 bankrekeningen: een rekening voor de omzet en een rekening voor de btw. Ook al komt er bij wijze van spreken maar 50 euro binnen, ik splits de inkomsten dagelijks op. We plannen onze betalingen ook in. Af en toe komt er een grote factuur binnen die we niet in één keer kunnen betalen. Dan bellen we naar de leverancier en onderhandelen we over een betaling in schijven. Vroeger maakten we de fout dat we alles ontmoedigd op een stapel gooiden. Maar dan begint de miserie pas. Je moet echt bezig zijn met de financiële kant van je zaak, anders is het begin van het einde in zicht.”

“Een tijdje geleden kwam er een koppel met een restaurant aan bod in Andermans Zaken van Kamal Kharmach: dé aflevering. Uiteindelijk waren al hun schulden vereffend, maar blijkbaar hadden ze hun adres vergeten veranderen en hadden ze plots een put van 150.000 euro schulden. Verschrikkelijk. Ik zat mee te wenen met die mensen. Ik heb ze na het programma nog een tijdje gevolgd en blijkbaar hebben ze daarna nog een derde keer een restaurant geopend. Oh nee! Ik ben daar altijd duidelijk in geweest: één poging, geen twee of drie. Op de duur krijg je een reputatie en ik wil niet gekend staan als die man die al zoveel zaken geopend heeft.”

Welke impact heeft corona op jullie zaak?

“Door de coronacrisis bieden we uitsluitend take-away aan. Daar hebben we ons werk in, maar we hebben ook andere keuzes gemaakt. Om deze periode te kunnen overbruggen ben ik nu zelfstandige in bijberoep en werk ik opnieuw voor mijn oude werkgever, Smatch. Mijn man freelancet in de week in de broodjeszaak van onze beste vriendinnen en in de CRU van Overijse. In het weekend focussen we op onze take-away. Ik vind het niet zo erg om weer voor een baas te werken. Het is wel even aanpassen maar ik heb nu ook de voordelen ondervonden.”

“Pieter-Jan, mijn man, heeft hotelschool en een zevende jaar voor sommelier gevolgd. In de tweede lockdown heeft hij een zijproject gestart: PJ’s Wine Corner, waar klanten wijnen kunnen kopen bij de take-away. Wijnen zijn echt zijn passie. Hij zoekt met plezier alles uit wat er te weten valt over een wijn en kan er uren over praten (lacht). Het project heeft al een Facebookpagina maar moet nog wat groeien. Ik laat hem er vrij in.”

Wat gebeurt er na corona?

“We hebben betere tijden gekend, maar we beseffen ook dat het voor iedereen moeilijk is. Ik hoop dat we de zaak terug kunnen openen en een werkbare financiële put te dichten hebben. Ik blijf alleszins werken voor mijn baas. Ik heb al één keer mijn vaste job opgezegd om mee te kunnen starten in het avontuur. Dat doe ik geen tweede keer. We hebben 5 jaar geleden een huis gekocht: er is een tweede inkomen nodig. Ik wil werken naar zekerheid en ooit een vast contract binnenhalen.”

Maar de huidige situatie heeft ook voordelen voor Kenneth en Pieter-Jan. “Toen we allebei nog in de zaak stonden, was er niet veel gespreksstof. Je moet elkaar niet vragen hoe het was het op werk. Nu hebben we terug wat te vertellen, zoals andere koppels die elk voor een andere baas werken.”

brasserie julocke

Kenneth Anthuenis

Geboren in 1992

Studeerde Sociaal-Technische Wetenschappen en Bedrijfsbeheer

Woont met zijn man en twee instafamous katten in Daknam

Sinds 2013 medezaakvoerder van Brasserie Julocke in Daknam (Lokeren)

 

Ben jij de volgende die de sprong waagt?